donderdag 3 mei 2018

Als gouden appelen op zilveren schalen...

Van maandag tot woensdag waren wij samen naar de Veluwe. We genoten voor een paar dagen van het met z'n tweeën zijn. We wandelden door de prachtige bossen. We kregen door het koudere weer zelfs een privérondleiding door de paleistuinen van Paleis het Loo.

  Toen ik zo aan het genieten was en zelf niet hoefde te kopen was ik bijna bang dat ik er te snel aan gewend zal raken en thuis het werk te veel zou zijn als ik terugkwam.

Op woensdag was onze laatste dag. We gingen als één van de eerste aan het lekkere ontbijt. Wat een overvloed. Allemaal erg lekker, maar ondertussen merkten we wel dat we allebei ook weer uitzagen naar het samen zijn als heel gezin. Het was een mooie tijd. Nu gingen we onze spullen inpakken en nog even op de kamer wat lezen. We wilden ook deze dag nog even van het natuurschoon genieten. En rond half 10 togen we naar beneden, naar de ontbijtzaal voor nog een kop koffie. Ik een koffie verkeerd, hmmm dat smaakte goed.
Toen was het tijd om de auto vol te laden, uit te checken en we reden rond 10 uur weg voor een laatste prachtige boswandeling. We vonden een rode route die ons wel wat leek en dat was een fijne wandeling van zo'n ruim 1,5 uur.
we kwamen deze jonge wilde zwijnen ook nog tegen onderweg
Op de terug weg stopten we nog even bij La Place voor de lunch en rond 2 uur waren we weer thuis. Ik had vóór het weggaan gelukkig wel wat tijd gehad toen Bjorn de kinders wegbracht. Dat is fijn thuiskomen in een opgeruimd huis. Ik ging gelijk maar even de boodschappen doen voor 2 dagen. Daarna konden de jongens weer teruggebracht worden.
Wat is het dan toch fijn om iedereen weer thuis te ontvangen. Ze hadden het geweldig naar hun zin gehad.

Gister op donderdag begon het 'gewone' vakantie leven weer. Iedereen heeft weer wat ruimte nodig om te settelen, maar dat is goed. Ik merkte opnieuw dat dan een paar dingen toch erg belangrijk zijn voor jonge kinderen: rust, reinheid en regelmaat. De 3 R'en hoorden we al zo'n 10 jaar geleden vóór we kinderen hadden en blijkt toch steeds weer essentieel in het gezinsleven.

Nog een ander aspect wat in me op kwam was de uitspraak van Salomo duizenden jaren geleden:

'Een woord in de juiste vorm gesproken, is als gouden appelen op zilveren schalen.'

Ook dat is zó waar. En juist als iedereen moe is, is dat er één om steeds weer aan herinnert te worden. Ik vond het een hele mooie spreuk, die vaak bij me opkomt in ons drukke gezin met alle drukte en contact met elkaar.

Ik had een hoop werk te doen toen ik gister klaar was met ontbijten. Elian toog met Bjorn naar de zwemles. Ik begon met boekjes voorlezen, tassen uitpakken, wassen draaien, spelletje doen, wassen draaien , lunch klaarmaken. Het aandacht geven van elk kind én het huishouden doen is een kunst, die ik vooral probeer te beoefenen door veel afwisselen. Opgaan in het huishouden werkt niet. Ik moet steeds weer even die persoonlijke aandacht geven, dat maakt dat zij zich ook goed voelen.
Gelukkig was Bjorn er ook en die nam iedereen behalve Jafeth nog lekker even mee naar de bieb.

's Middags bezochten we eerst de speeltuin want het was zulk lekker weer. Daarna ging ik weer verder met wat huis houden en ging Bjorn de auto lekker wassen met de kids. Ik stapte nog op de fiets en deed de weekendboodschappen nu maar bij de supermarkt. In de vakantie doe ik dat wat simpeler. Ik wilde de melk nog wel halen bij de boer, maar door een misverstandje was er morgen pas iemand om me verder te helpen. Ach ja, dat prachtige fietstochtje is zeker geen straf geweest.


 Ook onze kippetjes waren blij dat we weer terug waren en genoten van een zandbad naast de kersenboom.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten