maandag 30 april 2018

En na de tompouchen op pad

Op de koningsdag hadden we dit jaar voor het eerst met een kleedje willen gaan zitten om spulletjes te verkopen. Ik had nog even gewacht met het reserveren van een plekje. In het begin van de week werd er wat wisselvallig weer op gegeven. Halverwege de week hakte ik de knoop door om het dit keer nog maar niet te gaan proberen.
















Dus na de tompouchen en koffie op zaterdag ging ik met de kinderen op weg naar het centrum om gewoon eens te bekijken wat er allemaal te doen was. We bewaarden het spulletjes bekijken voor het eind om onnodig gezeul te voorkomen. Onderweg hoorden we dat er een groot springkussen was. Dat leek me een mooi eerste doel om naartoe te gaan en zo deden we dan ook. De 4 oudste kinders leefden zich een poosje uit op het grote springkussen tot het ding opeens in elkaar begon te zakken. Er was blijkbaar iets mis gegaan. Nou ja, dan was dat mooi het moment om op te togen naar het volgende programmapunt, want ondertussen hadden we ook vernomen dat er gratis een tochtje met een brandweerspeedboot op de Lek kon worden gemaakt. Daar hadden de oudste jongens wel oren naar.
Eenmaal bij de Lek aangekomen sloten we aan in de rij en werd er ondertussen besproken wie met wie mee ging. De jongens konden gezellig mee met een buurman die we bij de haven tegenkwamen. Dat kwam voor mij wel mooi uit, want met die hele kleintjes op de boot leek me wel spannend. Ze genoten met volle teugen van de boottocht terwijl de boot vervaarlijk door bochten scheurden... De jongens willen natuurlijk volgend jaar weer terug, dat is misschien wel een nieuwe gezinstraditie, die is geboren.

David maakt graag foto's onderweg, haha



We liepen op de terugweg nog langs een rij kraampjes waar Nathan en Elian een kraam ontdekten met allerlei slijm en pruttie-spul. Ze waren gelijk helemaal enthousiast en wisten wat ze wilden kopen van de max. 3 euro die ze van hun zakgeld mochten besteden. Beiden kochten een zakje luchtige klei en een zakje loom-elastiekjes bij een andere kraam. Ik denk zowaar dat het best een goede keus was. Ze zijn met beiden best lekker bezig geweest de laatste dagen en het neemt toch ook niet te veel plek in vergeleken met ander speelgoed.

Zo wij hadden de drukte rond 12 uur ook wel weer gezien en het leek me tijd om thuis aan de boterham te gaan. De broodbakker had ik 's morgens al gevuld en toen ik thuis kwam geurde het hele huis naar vers gebakken brood. Ik zag bovendien de ton weer op de eettafel klaar staan. Bjorn had toen ik weg was ook nog even graan voor me gemalen voor de komende 2 weken. Super, daar was ik heel blij mee. Van die kleine verrassinkjes kan een mens toch heel blij van worden.

We konden gezellig met z'n alle lunchen. Daarna moesten er nog wat boodschappen gedaan worden voor het weekend en stapte ik al snel op de fiets om even snel alleen de laatste boodschappen bij de supermarkt te doen. Halverwege de middag na een gezamenlijk bakkie koffie besloot ik vandaag de rodekool maar eens op te gaan maken.



Voor sommige groenten moet ik wat meer de tijd nemen en nu pakte ik mijn keukenmachine en hakte de laatste rode kool in stukjes. Daarna de ui en de appel. Ik liet het geheel lekker stoven met kaneelstokjes, laurierblad, koek- en speculaaskruiden, scheutje azijn en klontje boter. Later op het bord voegde ik en de kinderen nog rozijnen toe. Dat past in Bjorns dieet niet. Ook de gekookte aardappels maakte ik nog klaar en een eenvoudig stoofpotje met groente en kip voor Bjorn.

Na het bedritueel en nadat de keuken was opgeruimd zag ik eindelijk kans om mijn laatste projectje voor die dag nog af te maken. Ik wilde ook wat lekkers voor Bjorn maken voor bij de koffie en thee. Amandelkoekjes zouden het worden. Ik had de amandelmeel ondertussen wel al gemaakt. De amandelen had ik laten wellen en ontveld (jammer om daar speciaal geblancheerde amandelen voor te kopen dacht ik zo), daarna konden ze gelijk door naar de keukenmachine, die nu toch nog klaar stond voor gebruik.
Als het amandelmeel klaar is gaat het redelijk snel. Ik voegde nog wat kokosmeel toe , de eiwitten die ik over had van de banketbakkersroom, zout, een paar stukjes vijg en boter. Ik kneedde het geheel goed door en vormde er koekjes van op een ingevette bakplaat. Ik drukte er een amandel bovenop en zette ze in een voorverwarmde oven op 170 graden voor 15 min.
Ik voeg geen stevia of iets dergelijks meer toe, omdat Bjorn dat jammer vindt van de koekjes. Hij houdt meer van die pure smaken en het is bovendien gezonder.


Zaterdag begon het vakantiegevoel toch nog meer te komen. Lekker met z'n alle in huis 's ochtends. Samen ontbijten en koffie drinken. Daarna gingen de oudste jongens even buiten spelen. Voor mij mooi tijd om de crackers te maken en brood te bakken. Toen Bjorn weer terug was met de auto nam ik Elian en Boaz mee op stap er moest caviavoer worden gekocht. En dat is een leuk uitstapje voor hen bij het tuincentrum. We keken bij de jonge cavia's en konijntjes en besloten om het trampoline springen nu maar te laten schieten, want het regende behoorlijk. Nu ja, we namen een flinke zak caviavoer van 20 kg en kunnen voorlopig weer vooruit. \

Eenmaal thuis was het brood en de crackers klaar en maakte ik er nog snel even een salade bij klaar met was losse groenten die we hadden liggen. Dat was weer een prima lunch en wat fijn om van alles met elkaar te doen op zo'n vakantiedag. Ook Bjorns vakantieweek is begonnen. Ik moest zaterdag alvast wat vooruit werken. Zondag willen we ons rustig houden en maandag zouden de kinderen een paar nachtjes gaan logeren. Wij gaan samen naar de Veluwe om daar te genieten van het natuurschoon. Ons jaarlijkse 'weekendje weg' zeg maar.

Er moesten nog tassen gepakt worden en ik werkte nog een uurtje in de tuin met de kinderen om het onkruid te verwijderen dat volop opkomt.
We aten onze traditionele zaterdagse patat met 'iets' erbij en bloemkool met saus. Het iets erbij was dit keer kaassoufflé. Ik maak zowel de patat als kaassoufflé in de oven klaar omdat ik dat gezonder vindt en ik hou niet van het frituurpanwerk (vooral het schoonmaken)

Ik had voor de avond nog een avondje 'was doen' op de planning om alles af te krijgen. Het is gelukt en ondertussen is Bjorn nu ook al vertrokken (op maandag) om de jongens af te leveren bij hun opa's en oma's. Zij hebben er zin in en wij natuurlijk ook. Het geeft altijd wel wat extra vooruit werken, maar dat is het zeker weer waard.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten